عامل‌های بیشتر.
یک شناخت مشترک.
عامل هوشمند برای کار مفید، به هدف، زمینه و حدود اختیار نیاز دارد. آمادگی سازمان از روشن‌کردن همین موضوع‌ها شروع می‌شود.
پیش از سپردن کار،
چهار چیز را روشن کنیم.
فقط دسترسی به اطلاعات کافی نیست. معنای اطلاعات، مرز اقدام و شیوه ارزیابی هم باید با سازمان مشخص شوند.
منبع
اطلاعات از کجا می‌آید؟مرجع معتبر، زمان آخرین بررسی و مسئول به‌روزکردن منابع.
معنا
این اطلاعات در سازمان چه معنایی دارد؟واژه‌ها، رابطه موضوع‌ها و اولویت‌های واقعی سازمان.
اختیار
چه کسی حق تصمیم و اقدام دارد؟مرز پیشنهاد، تأیید انسانی و شرایط ارجاع کار.
ارزیابی
خروجی خوب را چگونه می‌شناسیم؟معیار کیفیت، تشخیص خطا و مسیر بازبینی نتیجه.
عامل‌های کرسی،
حول یک شناخت مشترک.
کرسیار و همراه‌های جلسه، پرونده و تصمیم، روی همان شناختی کار می‌کنند که تیم شما می‌بیند؛ در محدودهٔ دسترسی هر نفر، و با تصمیم نهایی انسان.
دستیار هوش مصنوعی خود سازمان، مثل Claude یا ChatGPT، هم می‌تواند به کرسی وصل شود: با همان دسترسی‌های هر کاربر می‌خواند و تغییرها را برای تأیید او آماده می‌کند. این اتصال برای هر نسخهٔ کرسی جداگانه فعال می‌شود.
شناخت مشترک،
با مرزهای روشن.
شناخت سازمان و جریان موضوع، تصمیم و اقدام، پایه این مسیرند. اتصال دستیار هوش مصنوعی سازمان به همین شناخت ممکن است و با دسترسی‌های هر کاربر محدود می‌شود؛ فعال‌سازی آن برای هر نسخه جداگانه انجام می‌شود.
مدل به‌روز یک دامنهٔ سازمان، چشم‌انداز توسعه است و باید در دامنهٔ واقعی اعتبارسنجی شود.
برگه تعریف کار انسان و عامل- عرضه‌شده
- امروز در محصول یا خدمات کرسی در دسترس است.
- مشروط یا سفارشی
- برای هر سازمان، در ارزیابی فنی و دامنهٔ همکاری طراحی می‌شود.
- نقشه راه
- در برنامهٔ توسعهٔ کرسی است و هنوز عرضه نشده است.
- چشم‌انداز
- جهتی که به آن فکر می‌کنیم؛ به پژوهش، داده و اعتبارسنجی نیاز دارد.
سازمان شما برای چه همکاری‌ای آماده می‌شود؟
یک کار مشخص را انتخاب کنیم؛ هدف، منابع و حدود اختیار را روشن کنیم.