یک میز مشترک،
برای شناخت و حرکت.
کرسی از یک باور شروع می‌شود: کیفیت همکاری در سازمان، به زمینه مشترکی وابسته است که افراد با آن تصمیم می‌گیرند و عمل می‌کنند.
فناوری،
در متن سازمان معنا دارد.
پیش از هر ابزار، باید فهمید سازمان چگونه کار می‌کند؛ چه چیزهایی برایش مهم است، اختیار چگونه توزیع شده و تجربه‌ها کجا نگهداری می‌شوند.
به همین دلیل، کرسی شناخت سازمان، استقرار محصول و بهینه‌سازی مستمر را در یک مسیر می‌بیند. ویکی، جریان تصمیم و اقدام، و حافظه سازمانی بخش‌هایی از همین مسیرند.
کرسی امروز محصولی برای شناخت، تصمیم و پیگیری در سازمان است: میزکار، پرونده، تصمیم، جلسات، اقدامات و حافظه، در یک زمینه مشترک؛ همراه با روشی برای شناخت سازمان پیش از استقرار.
افق این مسیر، شناخت مشترکی است که انسان‌ها و عامل‌های مجاز بتوانند با تکیه بر آن کار کنند؛ با منابع روشن و مسئولیت قابل پیگیری.
مسیر همکاری با کرسیآنچه کرسی را شکل می‌دهد.
شناخت، پیش از ابزار
هیچ ابزاری جای فهم سازمان را نمی‌گیرد. اول سازمان را می‌شناسیم، بعد فناوری را در متن آن می‌گذاریم.
یک مسیر پیوسته
شناخت، استقرار و بهینه‌سازی سه مرحلهٔ جدا نیستند؛ هر کدام از دیگری یاد می‌گیرد.
انسان و عامل، حول یک شناخت
عامل‌های هوشمند وقتی مفیدند که زمینه، حدود اختیار و مسئول روشن داشته باشند.
از سازمان شما شروع کنیم.
یک گفت‌وگو درباره مسئله، زمینه و مسیری که می‌توانیم با هم بسازیم.